نوشتهي زير را براي شمارهي اسفندماه مجلهي فردوسي كه در آن كار ميكنم تهيه كردم كه اكنون در 29 ارديبهشت، صدوبيستوششمين زادروز شادروان دكتر محمد مصدق تقديم خوانندگان گرامي «خردهگيري» ميكنم. شايستهي اشاره است كه در مجلهي اشارهشده (شمارهي 62 و 63) سردبير گرامي، آقاي محمد كرمي، به ميل خود بخشي از آن را تغيير دادند در حالي كه من دبير گروه تاريخ آن نشريه هستم و تا پايان مرحلهي صفحهآرايي، بر كارم نظارت داشتم و آن را پايانيافته تقديمشان كرده بودم. علاوه بر آن، خانهي ما در نزديكي دفتر قرار دارد و من براي مشورت كاملاً در دسترس بودم.
با اينحال تا مدتها من متوجه آن دگرگوني نشدم تا اين كه دوست گرامي، جناب آقاي منصور رسولي كه خود از وكيلان قديمي و همچنين پويندگان راه مصدق هستند از نوشتهام خردهاي گرفت كه فلاني؛ نخست اين كه دكتر حسن امامي، خويي نبودند و شما او را با جمال امامي اشتباه گرفتهاي و ديگر اين كه ايشان از برجستگان علم حقوق مدني بودهاند بهطوري كه هنوز كتاب ايشان در دانشكدهي حقوق تدريس ميشود و هر چند شخصيت سياسي بسيار ضعيفي داشتند ولي شايستهي آن سخنها نبودند... در شگفت شدم، چرا كه هميشه تلاش كردهام قلمام فارغ از داوريهاي انقلابي باشد. به مجله روي كردم و ديدم، اي دل غافل! مطلبي كه من آن را در يك بند نوشته بودم سردبير گرامي آن را سوژهاي مناسب تشخيص داده و بسط داده بودند. در بند نخست مقاله هم پس از دو كلمهي «استعمارگر پير» كه به نظر من كامل و گويا بود چهار واژهي «دولت فخيمهي! بريتانياي كبير!!» را – با همين علامتهاي تعجب – افزوده بودند. بگذريم. مطلب را بخوانيم.
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط علیرضا افشاری در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387 و ساعت
15:17 |
